รีวิวหนังที่เล่าถึงประเทศเกาหลี สมัย โชซอน Rampant นครนรกซอมบี้คลั่ง

Rampant เล่าถึงประเทศเกาหลี สมัย โชซอน โดยที่ องค์ชายกังลิม (Hyan Bin) รัชทายาทที่ถูกเรียกตัวมาจากจีน ให้มาสู่มาตุภูมิโดยพี่ชายของเขา แต่เมื่อเขากลับมาเขาก็ต้องพบว่า ราชวงศ์กำลังถูกผู้ไม่หวังดีโค่นล้มอำนาจ หนำซ้ำ โชซอน ในเมืองยังเกิดโรคระบาด ที่ทำให้ผู้คนกลายร่างเป็นผีดิบ แต่เรื่องนี้คนในวังกลับเพิกเฉย อีชองจึงต้องพูดความจริงให้แก่เสด็จพ่อพร้อมกับการกำจัดเหล่าผีดิบ

การดูหนังเรื่องนี้ผมยังงงๆ อยู่เลยว่า ไปดูเรื่องนี้ได้อย่างไร อะไรคือแรงจูงใจในการดูหนังเรื่องนี้ ปกติแล้วหนังพวกเกาหลี จีน ญี่ปุ่น คือผมจะเมินๆ กับมันมาก นอกจากมันจะมีกระแสที่ดีจริง ถึงจะไปดู ขนาดตัวอย่างเรื่องนี้ผมก็ยังไม่ได้ดู (พึ่งจะมาดูหลังหนังจบ เพื่อที่จะเอาภาพจากตัวอย่างหนัง) แต่ด้วยกระแสของ Myers มิน หรือ เจ้าแม่นาคีหรือเปล่าก็ไม่รู้ ทำหนังที่ฉายหลายเรื่องสัปดาห์นี้ ถูกลดรอบ รวมถึงเรื่องนี้เช่นกัน ผมก็ไม่ใช่สายดูหนังดึก ก็มีเรื่องนี้ที่ฉายกลางวัน ก็เลยทำโปรเจ็กต์วิชาเสร็จ ก็เลยไปดู พร้อมกับฝาไวไวควิก (อันนี้ไม่ได้โฆษณานะครับ กินอยู่) เพื่อลดค่าตั๋วหนังประจำสัปดาห์

เริ่มแรกเลย หนังก็ทำให้เราเห็นว่าไอ้ที่เหล่าชาวบ้านเป็นซอมบี้นี่เกิดจากอะไร ซึ่งเหตุผลนั่นก็พอรับได้และไม่น่าเกลียดไป จนมาถึงเริ่มองค์หนึ่ง ผมเริ่มรู้สึกเบื่อกับการพูดของสองตัวละคร ที่ทำให้ผมนึกย้อนไปถึงเรื่องไซอิ๋ว ที่ผสมกับจาจาบิงส์ใน Star Wars ep.1 ที่ดูแล้วก็ไม่ได้มีประโยชน์อะไรอะไรเลย แต่ยังดีที่sub-plot และฉากไฟว์กับซอมบี้มาช่วยไว้ แต่พอมาถึงองค์สองเป็นต้นไปหนังเรื่องนี้ทำได้สนุกขึ้น และมันทำให้ผมชอบประเด็นในหนังมากขึ้น

ประเด็นนั้นก็คือเรื่องของ สิ่งที่น่ากลัวและใกล้ตัวมนุษย์มากที่สุด นั่นคือจิตใจ และตัณหาของมนุษย์ ที่มันน่ากลัวกว่าโรคระบาดเสียอีก นี่คือสิ่งที่ผมชอบ แต่ถ้าใครดู Train to Busan มาแล้ว ผมบอกเลยว่าประเด็นซ้ำทาง แต่ต่างเพียงการดำเนินเรื่อง

ด้านฉากแอ็กชั่นก็เป็นอีกส่วนที่ทำได้ดี และดูสนุก ฮยอน บิน ดูเท่กวนบาทา กับบทรัชทายาทไกลบ้าน นักแสดงคนอื่นๆ ก็สามารถทำได้ดี และที่ขอชมเลยคือบทของเสนาคิม(จำชื่อไม่ได้)สามารถได้ดีและลึก และดูโหด ส่วน CG ก็ถือว่าอยู่ในระดับโอเค

ส่วนที่ถือว่าขัดใจเลยคือหนังมันค่อนข้างยาว และควรจะกระชับเนื้อเรื่อง และมี sub-plot ที่ถือว่าดี แต่กลับดันเล่าสรุป ซึ่งมันขยายมันก็จะดี และไอ้ที่หนังเกาหลีชอบเล่นบ่อยๆ คือจะชอบมีตัวละครบันได ที่ถีบให้ตัวเอกดำเนินเรื่องไปต่อ และมันก็ต้องเล่นออกใหญ่ๆด้วย ซึ่งผมว่าควรมีวิธีที่ดีกว่านี้ อ่านต่อ

ใส่ความเห็น

อีเมลของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น ช่องข้อมูลจำเป็นถูกทำเครื่องหมาย *