รีวิว A Whisker Away 2020 : เหมียวน้อยคอยรัก สาววัยรุ่น หลงรัก หนุ่มในโรงเรียน แล้วพยายามหาทางพิชิตใจเขามาให้ได้

เนื้อเรื่องออกแนวโรแมนติกแฟนตาซีแบบขำๆ ตามสไตล์การ์ตูนญี่ปุ่นที่มักให้สาววัยรุ่น หลงรัก หนุ่มในโรงเรียน แล้วพยายามหาทางพิชิตใจเขามาให้ได้ ซึ่งตัวเรื่องส่วนนี้ตั้งใจให้นางเอกจีบฮิโนเดะที่เธอ หลงรัก อย่างเปิดเผยออกหน้าออกตา จนดูน่ารำคาญตามบทที่วางไว้ให้ฮิโนเดะเมินทุกการกระทำของเธอ แต่นางเอกก็ไม่สนใจเพราะคิดว่าตัวเองเป็นคนเดียวที่ได้ใกล้ชิดเขามากที่สุดในร่างแมวที่ชื่อ “ทาโร่” และรู้ความลับต่างๆ ที่เขามักเปิดอกพูดคุยกับเธอในร่างนี้อยู่เสมอ ซึ่งเนื้อเรื่องส่วนนี้ออกแนวเบาๆ ชวนฝัน มีโมเมนต์น่ารักๆ ระหว่างเขากับเธอในร่างแมว ที่ใครเลี้ยงแมวมาก็คงแอบคิดนิดๆ ว่าเจ้าเหมียวที่บ้านที่มาดมๆ จุ๊บเราหรือมาร้องเหมียวๆ อาจจะรักและพยายามแสดงออกในแบบแมวๆ เหมือนเรื่องนี้ก็ได้ โดยมีประเด็นความรู้สึกว่าการเป็นแมวมีอิสระกับชีวิตมากกว่าการเป็นมนุษย์ ซึ่งนางเอกมีปัญหาเข้ากับใครไม่ค่อยได้ทั้งโรงเรียนและที่บ้าน โดยเฉพาะกับแม่เลี้ยง แม้แต่แมวของแม่เลี้ยงก็ไม่ถูกชะตากับเธอ โดยปมสำคัญคือเธอถูกแม่ทิ้งไปตั้งแต่สมัยประถม จนกลายเป็นบาดแผลในใจมาถึงตอนโต และนึกอยากให้โลกนี้แตกสลายไปสักทีจะได้ไม่ต้องเจอกับความทุกข์ต่างๆ ที่เธอได้รับ รวมถึงการที่ฮิโนเดะปฏิบัติกับเธอแตกต่างจากตอนเป็นทาโร่มากมาย ก็กลายเป็นแมวไปจริงๆ ซะเลยดีไหม ซึ่งแอบคิดเหมือนกันว่าพล็อตเรื่องนี้น่าจะมาจากคนเลี้ยงแมวเองที่แอบอิจฉาชีวิตกินๆ นอนๆ เที่ยวเล่นปีนป่ายที่สูงได้อิสระของแมวแน่ๆ แถมแมวมักจะแย่งความรักจากคนได้ง่ายๆ ซะด้วย จึงนำมาผูกเข้ากับเรื่องรักวัยรุ่นได้อย่างลงตัวมาก

ส่วนที่เป็นแฟนตาซีของเรื่องนี้มีความคล้าย Spirited Away ผลงานขึ้นหิ้งของจิบลิอยู่หลายอย่าง ตั้งแต่เริ่มต้นที่นางเอกหลงทางเข้าไปเจอโลกของแมวที่เป็นเมืองๆ หนึ่ง เหมือนเมืองวิญญาณใน Spirited Away ฉากสไตล์บ้านเมืองญี่ปุ่นเก่าๆ ภาพลายเส้นที่มีความคล้ายกันมาก ตัวเอกที่เป็นสาวน้อยนิสัยงี่เง่าเอาแต่ใจในตอนแรก ก่อนจะค่อยๆ ตกเข้าไปในวังวนปัญหาของดินแดนแฟนตาซี และเริ่มเรียนรู้เติบโตขึ้นมาในภายหลัง กลิ่นอายการนำเสนอหลายอย่างชวนให้คิดว่าผู้สร้างอาจจะพยายามตั้งใจใช้สูตร Spirited Away ใส่ลงมาในเรื่องนี้ เพื่อหวังว่าผลตอบรับอาจจะออกมาดีเหมือนกัน แต่เรื่องกลับไม่ได้ลึกซึ้งชวนให้คิดเท่ากัน A Whisker Away ยังเล่นเรื่องต่างๆ เบามากไปเมื่อเทียบกัน แม้จะพยายามใส่ปัญหาของผู้คนที่ต้องพบกับความท้อแท้สิ้นหวังต่างๆ นาๆ จนตัดสินใจกลายมาเป็นแมวดีกว่า และการมองจากมุมแมวจริงๆ กับคนครึ่งแมวอย่างนางเอกต่อการเป็นมนุษย์ที่มีเรื่องรบกวนจิตใจมากกว่าแมวหลายเท่า ก็ยังทำออกมาเบาๆ จนไม่รู้สึกชวนคิดติดหัวอะไรมากมาย และฉากจบก็ยังออกมาตามสูตรง่ายๆ สำหรับคนที่คาดหวังว่าเรื่องจะลึกซึ้ง จึงกลายเป็นข้อด้อยของเรื่องนี้เลยก็ว่าได้ แต่ถ้าไม่คิดอะไรมากดูเพลินๆ ก็ไม่ได้ติดใจกับความเบาของเนื้อหาที่ว่านี้เหมือนกันครับ

นอกจากพาร์ทส่วนของปมปัญหานางเอกแล้ว ตัวเรื่องใส่ปมปัญหากิจการเครื่องปั้นดินเผาของครอบครัวของฮิโนเดะเข้ามาด้วย ไม่ถึงกับหนักอะไร แต่มีความหมายสำคัญกับเรื่องเชื่อมโยงไปถึงตัวตนของเขาที่มักเก็บงำความรู้สึกไม่พูดออกมาตรงๆ แต่กลับมาพูดกับทาโร่ อ่านต่อ

You might also like

ใส่ความเห็น

อีเมลของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น ช่องข้อมูลจำเป็นถูกทำเครื่องหมาย *